บทที่ 83 มาเยือนตอนกลางคืน

“เรื่องที่ผ่านมาแม่ผิดไปเอง แม่ถูกคนอื่นเป่าหูจนหน้ามืดตามัว มองเห็นเพชรน้ำงามเป็นเพียงก้อนกรวดไร้ค่า แต่ตอนนี้แม่ตาสว่างแล้ว แม่จะไม่ทำผิดซ้ำสองอีก ต่อไปนี้แม่จะรักและดูแลหนูให้เหมือนลูกในไส้จริงๆ หนูยกโทษให้แม่สักครั้งได้ไหม?”

การเปลี่ยนสีเร็วยิ่งกว่าจิ้งจกของมณี ทำให้พิมพ์รวีถึงกับต้องลอบถอนหายใจ...